PSTA, OCB: தமிழ் மக்களின் உரிமைகளுக்கு என்ன ஆபத்து?

பழைய PTA-விலிருந்து புதிய PSTA, OCB வரை: பாதுகாப்புகள், நீண்டகாலக் காவல், தமிழ் மக்களின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் உரிமைகளுக்கு ஏற்படக்கூடிய தாக்கங்கள் குறித்து அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களின் அடிப்படையிலான எளிய தமிழ் ஆய்வு.

காணியை மீட்டுத்தரக் கோரிப் போராடும் விவசாயி, காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுக்கு நீதி கேட்கும் தாய், மக்களின் பிரச்சினையைப் பதிவு செய்யும் ஊடகவியலாளர், சமூக அமைப்பில் பணியாற்றும் இளைஞர் — இவர்களின் சட்டபூர்வமான செயற்பாடுகளைப் பாதுகாப்பதும் அரசின் கடமையாகும்.

பயங்கரவாதத்தையும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களையும் தடுப்பதற்காக உருவாக்கப்படும் சட்டங்கள், இந்த மக்களின் உரிமைகளுக்கு என்ன பாதுகாப்பை வழங்குகின்றன? அதிகாரம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டால் அதை உடனடியாகத் தடுக்க முடியுமா? புதிய சட்டமூலங்கள் தொடர்பான விவாதத்தில் பொதுமக்கள் கவனிக்க வேண்டிய அடிப்படைக் கேள்விகள் இவையே.

இந்த ஆய்வு 01.11.2026 அன்று கிடைத்த அதிகாரப்பூர்வ உரைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே விளக்கப்படும் எதிர்காலப் பாதிப்புகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சம்பவங்கள் அல்ல; அதிகாரங்கள் தவறாக அல்லது அளவுக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டால் உருவாகக்கூடிய ஆபத்துகள் குறித்த மதிப்பீடுகள்.

இரண்டு வெவ்வேறு சட்டமூலங்கள்

PSTA என்பது Protection of the State from Terrorism சட்டமூலம். பழைய பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டமான PTA-வை மாற்றுவது இதன் நோக்கம். நாடாளுமன்றப் பதிவின்படி இது 06.10.2026 அன்று சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆய்வில் அதன் இறுதிச் சட்ட உரையும் இறுதி நீதிமன்றத் தீர்மானமும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

OCB என்பது Prevention of Organised Crimes சட்டமூலம். ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றக்குழுக்களின் செயற்பாடுகளை எதிர்கொள்வதற்கான தனி முன்மொழிவு. இது 20.10.2026 அன்று சமர்ப்பிக்கப்பட்டதுடன், ஆய்வின்போது நாடாளுமன்றப் பதிவில் முதல் வாசிப்பு நிலையில் உள்ளது. இவை ஏற்கெனவே அமுலுக்கு வந்த இறுதிச் சட்டங்கள் என்று கருதக்கூடாது.

தமிழ் மக்களின் அச்சத்திற்குப் பின்னால் உள்ள அனுபவம்

PTA தொடர்பான விமர்சனம் புதியதல்ல. நீண்டகாலக் காவல், சித்திரவதை மூலம் ஒப்புதல் பெறுதல், தமிழர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் உள்ளிட்ட சிறுபான்மையினர் குறிவைக்கப்படுதல் போன்ற பிரச்சினைகளை ஐ.நா. மனித உரிமைகள் குழுவின் 2023 அவதானிப்புகள் பதிவு செய்துள்ளன. இந்தப் பதிவுகள் ஒவ்வொரு கைதும் தவறானது என்று பொருள்படாது. ஆனால் கடந்தகாலத் தவறுகள் மீண்டும் நிகழாத பாதுகாப்புகள் ஏன் அவசியம் என்பதை அவை காட்டுகின்றன.

ஒருவர் கைது செய்யப்பட்டு பின்னர் விடுதலையாகலாம். அதற்குள் அவர் வேலை இழந்திருக்கலாம்; குடும்பம் கடனில் விழுந்திருக்கலாம்; பிள்ளைகளின் கல்வி பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம். விடுதலை கிடைத்த பிறகும் அவர்மீது சமூகச் சந்தேகம் தொடரலாம். இதனால்தான் குற்றம் நிரூபிக்கப்படுவதற்கு முன்னரான காவலும் அதன் நீளமும் மக்களின் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியவை.

பழைய சட்டத்தில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்கள்

2022 திருத்தத்தில் PTA தடுப்பாணையின் கீழான அதிகபட்சக் காலம் 18 மாதங்களிலிருந்து 12 மாதங்களாகக் குறைக்கப்பட்டது. நீதவான் தடுப்பிடத்தைப் பார்வையிடுதல், வழக்கறிஞர் அணுகல், உறவினர்களுடன் தொடர்புகொள்ளுதல் மற்றும் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் பிணை கோருதல் போன்ற ஏற்பாடுகளும் சேர்க்கப்பட்டன. ஆனால் தடுப்பாணைக் காவலும் நீதிமன்ற விளக்கமறியலும் ஒன்றல்ல. ஆகவே 12 மாதங்கள் முடிந்ததும் எல்லோரும் தானாக விடுதலையாக வேண்டும் என்று இதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

சட்டத்தில் பாதுகாப்பு எழுதப்பட்டிருப்பதுடன், அது தேவையான நேரத்தில் மக்களுக்குக் கிடைக்கிறதா என்பதையும் மதிப்பிட வேண்டும்.

PSTA-வில் உள்ள முன்னேற்றங்களும் தொடரும் கவலைகளும்

புதிய PSTA முன்மொழிவில் போராட்டம், எதிர்ப்புக் கருத்து, வேலைநிறுத்தம் போன்ற செயற்பாடுகள் மட்டும் பயங்கரவாத நோக்கத்தை ஊகிக்கப் போதாது என்ற ஏற்பாடு உள்ளது. ஆரம்ப இரண்டு மாதங்களுக்கு அப்பால் தடுப்புக்காவலை நீட்டிப்பதற்கு உயர் நீதிமன்ற அனுமதி முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. நீதவான் பதிவு செய்யும் வாக்குமூலத்தில் தன்னார்வம், மொழிபெயர்ப்பு, ஒலி–ஒளிப் பதிவு மற்றும் மருத்துவப் பரிசோதனை தொடர்பான பாதுகாப்புகளும் இடம்பெறுகின்றன. தடுப்பாணையின் கீழான மொத்தக் காலம் ஒரு வருடம் வரை இருக்கலாம்.

இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு, பயங்கரவாத வரையறை இன்னும் குறுகியதாகவும் துல்லியமாகவும் இருக்க வேண்டும் எனக் கூறுகிறது. சாதாரண குற்றவியல் சட்டத்தில் விசாரிக்கக்கூடிய சில செயல்கள் பயங்கரவாதமாக வகைப்படுத்தப்படக்கூடிய அபாயத்தையும் அது சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆரம்பத் தடுப்பாணையை ஏற்க மறுக்கும் பொருளுள்ள அதிகாரம் நீதவானுக்கு இருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் வலியுறுத்துகிறது.

ஒரு போராட்டத்தில் தனிநபர் ஒருவர் குற்றம் செய்ததாக ஆதாரம் இருந்தால், அவரது செயல் விசாரிக்கப்படலாம். ஆனால் அதனால் அமைதியாகக் கலந்துகொண்ட அனைவரையும் ஒரே சந்தேகத்திற்குள் கொண்டுவரக்கூடாது என்பதே இந்த ஆய்வின் முக்கியக் கவலை.

OCB: குற்றக்குழுக்களை எதிர்கொள்ளும் தேவையும் அதிகாரத்தின் எல்லையும்

ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களிலிருந்து மக்களைப் பாதுகாப்பது அவசியம். நாடுகளுக்கு இடையிலான ஒத்துழைப்புடன் கடுமையான குற்றங்களை விசாரிப்பதும் OCB-யின் அறிவிக்கப்பட்ட நோக்கங்களில் ஒன்று. ஆனால் எந்தக் குற்றங்களுக்கு விதிவிலக்கான அதிகாரங்கள் பயன்படுத்தப்படலாம் என்பதும் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.

OCB-யில் குற்றக்குழு உறுப்பினர் தொடர்பை மதிப்பிடும்போது சந்திப்புகள், பழக்கத் தொடர்புகள், உடை, சைகைகள் போன்றவற்றையும் நீதிமன்றம் கருத்தில் கொள்ளலாம். இருப்பினும் உடை அல்லது பழக்கம் மட்டும் குற்றமாகிவிடாது; உறுப்பினர் குற்றத்திற்குப் பொருளாதார அல்லது பொருட்சார் நன்மைக்காகக் கடுமையான குற்றம் செய்யும் உடன்பாடு போன்ற பிற கூறுகளும் உள்ளன. இச்சட்டமூலத்திலும் இரண்டு மாதத் தடுப்பாணை, உயர் நீதிமன்றத்தின் ஊடான நீட்டிப்பு, ஒரு வருட மொத்த வரம்பு ஆகியவை முன்மொழியப்பட்டுள்ளன.

நீண்ட காவலும் ஒப்புதல் வாக்குமூலமும் இணையும் அபாயம்

நீண்டகாலப் பொலிஸ் காவலுடன் குறிப்பிட்ட பொலிஸ் அதிகாரியிடம் அளிக்கப்பட்ட ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தைப் பயன்படுத்தும் ஏற்பாடு இணைவது தீவிரமான கவலையை ஏற்படுத்துவதாக மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு தெரிவித்துள்ளது. காவலில் இருப்பவர் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டதாகக் கூறப்படுவது மட்டும் போதுமா? அந்த வாக்குமூலம் அச்சுறுத்தலின்றிப் பெறப்பட்டதா? அவர் புரியும் மொழியில் பதிவு செய்யப்பட்டதா? சட்ட ஆலோசனை உண்மையில் கிடைத்ததா? இவை முக்கியமான கேள்விகள்.

OCB-யில் ஒலி–ஒளிப் பதிவு உள்ளிட்ட நிபந்தனைகளும் உள்ளன. இருப்பினும் குற்ற வரையறை, உறுப்பினர் அடையாளக் காரணிகள், காவல் மற்றும் சாட்சிய ஏற்பாடுகள் குறித்து கவலை தெரிவித்து, சட்டமூலத்தை மீளப்பெற்று குறிப்பிடத்தக்க வகையில் திருத்துமாறு ஆணைக்குழு பரிந்துரைத்துள்ளது. இது ஆணைக்குழுவின் மதிப்பீடு; நீதிமன்றத்தின் இறுதித் தீர்ப்பு அல்ல.

தமிழ் மக்களுக்கு எவ்வகையான பாதிப்புகள் ஏற்படக்கூடும்?

முதலாவது, உரிமைப் போராட்டங்களில் பங்கேற்பதற்கான அச்சம். காணி, வாழ்வாதாரம், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் அல்லது பொதுச் சேவைகள் தொடர்பாகக் குரல் கொடுப்பவர்கள், விசாரணைக்குள் இழுக்கப்படுவோமோ என்ற அச்சத்தால் பின்வாங்கலாம். கைது நிகழாத நிலையில்கூட இப்படியான அச்சம் பொதுப் பங்கேற்பைக் குறைக்கக்கூடும்.

இரண்டாவது, சமூகத் தொடர்புகள் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும் அபாயம். சிறிய ஊர்களில் உறவினர்கள், அயலவர்கள், தொழில் தொடர்புகள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்திருக்கும். சந்தேகிக்கப்படும் ஒருவரை அறிந்திருப்பது, அவரது குற்றச் செயலில் பங்கேற்றதற்குச் சமமல்ல. இந்த வேறுபாட்டை விசாரணை பாதுகாக்க வேண்டும்.

மூன்றாவது, மொழி மற்றும் சட்ட உதவிச் சிக்கல். தமிழ் மட்டுமே புரியும் நபருக்கு விசாரணையின் பொருள் தெளிவாக விளக்கப்படாவிட்டால், அவர் கூறியதற்கும் பதிவு செய்யப்பட்டதற்கும் இடையில் வேறுபாடு ஏற்படலாம். மொழிபெயர்ப்பும் வழக்கறிஞர் உதவியும் பெயரளவிலான ஏற்பாடுகளாக இருக்கக்கூடாது.

நான்காவது, குடும்பத்தின் பொருளாதாரப் பாதிப்பு. தினக்கூலித் தொழிலாளி, மீனவர், விவசாயி அல்லது சிறு வணிகர் காவலில் வைக்கப்பட்டால், வருமானம் உடனடியாக நிற்கலாம். அதேநேரம் பயணம், சட்ட உதவி, குடும்பப் பராமரிப்பு ஆகியவற்றுக்கான செலவுகள் அதிகரிக்கலாம்.

ஐந்தாவது, பெண்கள் மற்றும் பிள்ளைகள்மீது கூடுதல் சுமை. குடும்ப உறுப்பினரின் காவல் காரணமாக வருமானம் ஈட்டுதல், பிள்ளைகளைப் பராமரித்தல், வழக்கு நடவடிக்கைகளைப் பின்தொடர்தல் ஆகிய பொறுப்புகள் ஒருவர்மீது குவியலாம்.

ஆறாவது, ஊடகம் மற்றும் சமூகச் செயற்பாட்டில் சுயத் தணிக்கை. சட்டத்தின் எல்லை தெளிவில்லாதபோது ஒரு செய்தியை வெளியிடுவதற்கும், பாதிக்கப்பட்டவரின் கருத்தைப் பதிவு செய்வதற்கும் தேவையற்ற அச்சம் உருவாகலாம்.

ஏழாவது, அரச நிறுவனங்கள்மீதான நம்பிக்கை குறைதல். தவறான கைது அல்லது பாரபட்சமான விசாரணை நடந்ததாக மக்கள் கருதினால், உண்மையான குற்றங்கள் தொடர்பான தகவல்களைக்கூட அதிகாரிகளுடன் பகிரத் தயங்கலாம். இது பொதுப் பாதுகாப்பிற்கே பாதகமாக அமையக்கூடும்.

இந்த ஆபத்துகள் தமிழ் மக்களுக்கு மட்டுமே உரியவை அல்ல. முஸ்லிம்கள், சிங்களவர்கள் மற்றும் பிற சமூகங்களுக்கும் பொருந்தும். கடந்தகால அனுபவம், மொழிச் சிக்கல், பொருளாதார நிலை போன்ற காரணங்களால் அவற்றின் தாக்கம் எல்லோருக்கும் ஒரே அளவில் இருக்காது என்பதே கவனிக்க வேண்டிய விடயம்.

நடைமுறைப்படுத்தலில் எங்கு பாதுகாப்பு தேவை?

கைது செய்யும் நேரத்தில் காரணம் புரியும் மொழியில் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும். வைத்திருக்கும் இடமும் அதிகாரியின் அடையாளமும் பதிவுசெய்யப்பட வேண்டும். குடும்பத்தினருக்கும் சட்ட உதவி வழங்குபவருக்கும் தகவல் கிடைக்க வேண்டும். விசாரணையின்போது வழக்கறிஞரை அணுகுவதும் மொழிபெயர்ப்பு பெறுவதும் நடைமுறையில் சாத்தியமாக இருக்க வேண்டும். வாக்குமூலத்தின் நம்பகத்தன்மையைப் பரிசோதிக்கக்கூடிய பதிவுகள் தேவை.

காவலை நீட்டிக்கும்போது, விசாரணை முடியவில்லை என்ற பொதுவான விளக்கத்தை மட்டும் நம்பாமல், காவல் ஏன் அவசியம், விசாரணையில் என்ன முன்னேற்றம் உள்ளது, குறைந்த கட்டுப்பாடுள்ள மாற்றுவழி உள்ளதா என்பவற்றை நீதிமன்றம் ஆராய வேண்டும். இவை அனைத்தும் தற்போதைய சட்டமூலங்களில் முழுமையாக உறுதிசெய்யப்பட்டுள்ளன என்ற கூற்று அல்ல; உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் நடைமுறைக்கான இந்த ஆய்வின் பரிந்துரைகள்.

எதிர்காலத்தில் எது மாற வேண்டும்?

புதிய சட்டம் எந்த அரசாங்கத்தின் கீழ் செயல்பட்டாலும் தவறாகப் பயன்படுத்த முடியாத அளவிற்குத் தெளிவான கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் நல்லெண்ணத்தை மட்டும் நம்பி அடிப்படை உரிமைகளைப் பாதுகாக்க முடியாது.

அதற்காகக் குற்ற வரையறைகள் துல்லியப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஆரம்பத்திலிருந்தே சுயாதீன நீதிமன்றக் கண்காணிப்பு இருக்க வேண்டும். காவலில் பெறப்படும் ஒப்புதலைவிடச் சுயாதீன ஆதாரங்களுக்கு முன்னுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும். தவறான அதிகாரப் பயன்பாட்டிற்கு பொறுப்புக்கூறலும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு பயனுள்ள நிவாரணமும் தேவை.

சட்ட மாற்றத்துடன் பொலிஸ் விசாரணைத் தரம், மொழிச் சேவை, சித்திரவதைத் தடுப்பு மற்றும் நிறுவனச் சீர்திருத்தங்களும் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். சட்ட உரையை மாற்றுவது மட்டும் போதாது என்பதை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவும் வலியுறுத்தியுள்ளது.

தமிழ் மக்களின் பாதுகாப்பில் குற்றக்குழுக்களிலிருந்து விடுபடுவதும் அடங்கும்; தவறான அரச அதிகாரப் பயன்பாட்டிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவதும் அடங்கும். இந்த இரண்டையும் ஒன்றாக உறுதிப்படுத்துவதே நியாயமான சட்டத்தின் கடமை.

ஒருவரின் இனம், மொழி, மதம் அல்லது அரசியல் கருத்தை விட, அவர் செய்ததாகக் கூறப்படும் செயலுக்கான ஆதாரமே விசாரணையின் அடிப்படையாக இருக்க வேண்டும். குற்றத்தைத் தடுக்கும் சட்டம், குற்றமற்ற மக்களின் குரலையும் வாழ்வாதாரத்தையும் எதிர்காலத்தையும் பாதுகாக்கும் சட்டமாகவும் அமைய வேண்டும்.

ஆய்வின் வரம்பு: அதிகாரப்பூர்வ ஆங்கில உரைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட பொதுநலச் செய்தி ஆய்வு. மும்மொழி உரைகளுக்கிடையிலான முரண்பாடுகள் மற்றும் பின்னர் கொண்டுவரப்படும் திருத்தங்கள் இங்கு முழுமையாக ஆய்வு செய்யப்படவில்லை. சட்டமூல நிலை மாறினால் இந்த ஆய்வும் புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும்.